Świadectwo - podziękowanie z rekolekcji ORDR-u II w Siedlcu

Szczęść Boże!!

W dniach 28.01-1.02.2011 byliśmy na ORDR IIst w miejscowości Siedlec k/Krzeszowic. Rekolekcje prowadzili Bożenka i Jurek Walczakowie z księdzem Piotrem Zioło.

Rekolekcje miały w dużej części charakter wykładowo-warsztatowy. Było dokładne omówienie formacji DK, przede wszystkim rekolekcji proponowanych małżeństwom z DK. Odkrywaliśmy dynamikę każdych rekolekcji, zastanawialiśmy się, co jako prowadzący możemy zrobić, żeby uczestnicy jak najlepiej przeżywali czas rekolekcji. Padało dużo pytań i konkretnych odpowiedzi. Wracaliśmy z ORDR umocnieni, lepiej przygotowani do posługi organizacji rekolekcji wakacyjnych, którą podjęliśmy. Dziękowaliśmy też Panu Bogu za czas Namiotu Spotkania i wspólny odpoczynek (byliśmy sami, dzieci zostały w domu).

Po powrocie do domu wyraźnie widzieliśmy, że czas rekolekcji owocuje, codzienna kontemplacja Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie przemieniła nas i otworzyła na Słowo Boże. Radosne było odkrycie, że właśnie na rekolekcjach stały się naszym udziałem słowa Ef 4.:

„Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich” Ef 4, 5-6a. Po raz kolejny doświadczyliśmy, że Pan Bóg zbliża ludzi, jednakowa formacja upodabnia nas do siebie. Nie znaliśmy wcześniej nikogo z uczestników rekolekcji. Nie trzeba było żadnych zabiegów, żeby utworzyć z nas wspólnotę – ona była. „I On ustanowił jednych apostołami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych, do wykonywania posługi celem budowania Ciała Chrystusowego.” Ef 4, 11-12. Obdarowanie talentami i służenie nimi w Kościele było bardzo widoczne w grupie rekolekcyjnej – małżeństwach, które podejmują odpowiedzialność w DK.

„Niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego” Ef 4,25b

„Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym”. Ef 4, 29. Na rekolekcjach odbyliśmy dialog – dobry dialog. Mieliśmy okazję powiedzieć prawdziwe, dobre słowa: podziękować sobie wzajemnie za zdolności, którymi służymy w małżeństwie i rodzinie.

„I trzeba porzucić dawnego człowieka (…) i przyoblec człowieka nowego, stworzonego według Boga, w sprawiedliwości i prawdziwej świętości” Ef 4,22b-23. O przemianie sposobu życia słyszeliśmy na rekolekcjach przy omawianiu formacji. Na co dzień łączy się ona z regułą życia. Jeden z ostatnich Listów zawiera dużo świadectw o tym zobowiązaniu. Na rekolekcjach mieliśmy czas, by je przeczytać, przemyśleć realizację reguły życia u nas i podjąć konkretne postanowienia. Jeśli chodzi o świętość to była okazja zweryfikowania naszej wizji świętości z definicją Siostry Jadwigi Skudro. Oglądając film o Siostrze, usłyszeliśmy, że dla Siostry świętość to doskonałe pełnienie woli Bożej. Ucieszyliśmy się, bo my też tak definiujemy świętość (to też jedność w Duchu świętym).

„Natomiast żyjąc prawdziwie w miłości, sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową – ku Chrystusowi” Ef 4,15. Amen. Chwała Panu!