Drukuj
Odsłony: 73

ORAR I Winiowa

Monika i Wiesław                                                                                    Łuków 23.08.2021r

„REKOLEKCJE ORAR I – Wiśniowa 13-17 sierpnia 2021r”

Moi drodzy…….. Justynko i Bogdanie

Nie wiemy od czego zacząć, więc zaczniemy od razu od naszego krótkiego świadectwa, gdyż nie potrafimy przelać na papier, tego co przeżyliśmy na tych  rekolekcjach z Wami i Bogiem. Jak już mówiłem, największym przeżyciem dla mnie ale również dla mojej żony, było Wasze świadectwo dotyczące tzw. „dziesięciny”. Gdy mówiliście o tym świadectwie, wtedy zrozumiałem co tak naprawdę otrzymałem sam ale również otrzymujemy w naszym małżeństwie od Boga. Zrozumiałem, że to wszystko tak naprawdę jest darem od Boga, a nie moją pracą czy zasługą, bo jeszcze tak niedawno nic nie miałem i na nic mnie nie było stać. Podczas Waszego świadectwa uświadomiłem sobie, że „środki finansowe i materialne” jakie do tej pory przekazywałem na różne cele- potrzeby, różnych osób czy instytucji, były tak naprawdę znikome – okruszynami, w porównaniu do tego co otrzymałem od Boga,  a których jeszcze tak niedawno nie miałem. Wasze świadectwo otworzyło mi oczy, że naprawdę warto się dzielić i pomagać potrzebującym, poprzez przekazywanie „dziesięciny”, gdyż Bóg bardziej wynagradza za dary, które dajemy z serca i którymi się dzielimy.

 

Przepraszamy, że tego świadectwa nie potrafimy bardziej opisać poprzez przelanie go na papier. Kolejną rzeczą o której chcielibyśmy jeszcze wspomnieć dać „króciutkie świadectwo” to słowa i świadectwo Pary Diecezjalnej, którzy pięknie wskazali o woli Bożej i oddaniu się jej, „czyli ich wybór na Parę Rejonową a następnie na Parę Diecezjalną”, jak też trwaniu i dążeniu w tym do czego nas powołał Pan, czyli „Domowy Kościół”.  Ich słowa otworzyły nasze serca ale również pragnienie do dążenia wzajemnego zbawienia się i  trwania w tym pięknym dziele jaki jest Domowy Kościół.

Jeszcze raz z serca Wam dziękujemy, że nas przyjęliście i wzięli pod swoją jakże piękną i oddana opiekę.

Z Panem Bogiem.

 Monika i Wiesław